En weer een winter ‘overleefd’ :D
<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
Maartis weer voorbij gevlogen. Is de lente begonnen? Ik dacht van wel. Het wasprachtig weer, de sneeuw was aan het smelten, mijn kleine groene boompje wasweer tevoorschijn aan het komen. De ene dag liepen Kendra en ik samen metMarsha en Aiden uren door Okotoks, lekker genietend van het weer, spelen in despeeltuin, dat soort dingen ….. En een dag later kwam er toch een zooisneeuw uit die hemel vallen! Alles weer wit, boompje weer verdwenen. Bah, nouweer door die hele bende heen van smeltende sneeuw en modder overal ….. Goedeen weekje van dat en je denkt dat was het dan. Niet dus! De week erna gewoonweer een enorm pak van dat witte spul. Weer opnieuw beginnen. Zo lang sneeuwhebben we eigenlijk nog niet eerder gezien. Meestal zijn de winters vrij bruin(gras). Oh well what can you do ……. Ze zeggen dat dit de koudste winter wasvoor heel Noord-Amerika sinds decennia, ja heel Noord-Amerika, niet alleenCanada. In de VS hebben ze deze winter sneeuw gezien in plaatsen waar ze nieteens meer wisten hoe dat er ook al weer uitzag.
KortomMaart was weer lekker gevarieerd, warm en koud, zon en sneeuw, eigenlijk asusual onderhand. Maar regelmatig krijgen we toch van die vragen uit NL of dezon hier al gaat schijnen omdat men daar klaar is met de grijze luchten, en danben ik toch wel blij dat we daar hier niet zo veel last van hebben. Nee, diegrijze luchten mis ik allerminst. Okay, het is hier over het algemeen kouder inde winter, maar absoluut veel zonniger. ( En ik zal het niet te hard roepen,maar op het moment dat ik dit schrijf is het hxe9xe9xe9xe9xe9rlijk lenteweer
)
Op11 maart was het 3 jaar geleden dat we aankwamen in Canada en landed immigrantswerden. Na twee jaar hadden we onze permanent resident visa voor altijdpermanent gemaakt (je moet in de eerste 5 jaar een bepaald aantal dagen inCanada hebben gewoond dat gelijk staat aan twee jaar om het visum permanent temaken) en nu na 3 jaar komen we in aanmerking om Canadian citizens te worden.Echter we hebben besloten dit (nog) niet te doen. Het is een lastige beslissingomdat Nederland weer zo moeilijk moet doen. Van Canada mogen we dualcitizenship hebben, maar niet van Nederland, dus moeten we kiezen. En daar zijnwe nog even niet klaar voor.
Alsje dan ook weer te maken krijgt met wat staaltjes van Canadesebureaucratie….. (okay, ik moet eerlijk zijn, ook Nederlandse bureaucratie) Inmaart overleed de man van een nicht van mijn vader op het vliegveld vanVancouver. De onzekerheid en het gerommel wat betreft het terugkrijgen van zijnlichaam in Nederland, dat was niet leuk. Flink erachter aan zitten was een purenoodzaak. Niet waar je op zit te wachten in zox92n verdrietige situatie.
Maardrie jaar alweer, wat gaat de tijd toch snel. Mooie dingen meegemaakt, raredingen meegemaakt, verdrietige dingen meegemaakt, zeer bijzondere dingenmeegemaakt; het is een interessante reis …. De beslissingen die we nemenleiden ons ergens heen en het blijft bijzonder om te zien hoe dingen zichvervolgens ontwikkelen.
Ikga trouwens sinds het begin van dit jaar naar een chiropractor. Had ik nognooit eerder gedaan, maar ik was nu eigenlijk wel eens klaar met die rugpijn,die sinds de zwangerschap weer flink erger was geworden. In combinatie metmassage therapie hebben we dat probleem proberen aan te pakken en ik moetzeggen dat ik nu wel begin te merken dat er iets substantieels gebeurt. Sindskort hoef ik al niet meer twee keer in de week, maar kan het met 1 keer in deweek. Omdat het iets is waar ik zo lang mee rondloop, moet ik het natuurlijktijd geven, maar ik merk al verschil en dat is best fijn.
Beginmaart zijn we naar een hockey wedstrijd geweest van Taylor. Hij is eenoud-student van Barry op de University of Calgary en heeft cerebral palsey. Hijheeft weinig tot geen controle over zijn lichaam en kan zeer moeilijk praten,maar een praatjes en humor dat deze jongen heeft! Het was erg leuk om hem en deandere spelers te zien spelen. Kendra vond het ook allemaal zeer interessant,maar toen ze had ontdekt dat er in de hal naast ons badminton werd gespeeld enhet wel erg leuk was om midden op het speelveld te lopen (met een paar keerbijna een shuttle tegen haar hoofd), vond mama het tijd voor een rondje door desporthal (ook niet ideaal met leuke hellingen waar je vanaf kunt rennen
).Winkelen met haar is tegenwoordig ook erg x91relaxedx92. In die wagen blijvenzitten, ik dacht het niet! En wat dacht je van klimmen op alles wat je tegenkomt, vervolgens een paar keer goed op je hoofd vallen en mama zo latenschrikken dat ze meteen naar Urgent Care rijdt zodat ik daar vervolgens kanlaten zien dat er echt helemaal niks met mij aan de hand is? Ach, de doktergrapte al, we zien jullie waarschijnlijk nog wel eens vaker langskomen (niet echt de opmerking waar ik op zat te wachten
), degrote ontdekkingsfase is begonnen dus bereidt je maar voor. Nou dat doen we dan maar ;D (maar graag zonder dat er ritjes naar de Urgent Care nodig zijn). Ter afsluiting nog een paar fotootjes van onze kleine ‘ontdekkingsreiziger’, zich bemoeiend met de boarding bij de wedstrijd van Taylor en zich gedragend als een dametje op de verjaardag van Anouk. Meer fotootjes zijn weer te vinden in ons foto album……











