En weer een winter ‘overleefd’ :D

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Maartis weer voorbij gevlogen. Is de lente begonnen? Ik dacht van wel. Het wasprachtig weer, de sneeuw was aan het smelten, mijn kleine groene boompje wasweer tevoorschijn aan het komen. De ene dag liepen Kendra en ik samen metMarsha en Aiden uren door Okotoks, lekker genietend van het weer, spelen in despeeltuin, dat soort dingen ….. En een dag later kwam er toch een zooisneeuw uit die hemel vallen! Alles weer wit, boompje weer verdwenen. Bah, nouweer door die hele bende heen van smeltende sneeuw en modder overal ….. Goedeen weekje van dat en je denkt dat was het dan. Niet dus! De week erna gewoonweer een enorm pak van dat witte spul. Weer opnieuw beginnen. Zo lang sneeuwhebben we eigenlijk nog niet eerder gezien. Meestal zijn de winters vrij bruin(gras). Oh well what can you do ……. Ze zeggen dat dit de koudste winter wasvoor heel Noord-Amerika sinds decennia, ja heel Noord-Amerika, niet alleenCanada. In de VS hebben ze deze winter sneeuw gezien in plaatsen waar ze nieteens meer wisten hoe dat er ook al weer uitzag.

KortomMaart was weer lekker gevarieerd, warm en koud, zon en sneeuw, eigenlijk asusual onderhand. Maar regelmatig krijgen we toch van die vragen uit NL of dezon hier al gaat schijnen omdat men daar klaar is met de grijze luchten, en danben ik toch wel blij dat we daar hier niet zo veel last van hebben. Nee, diegrijze luchten mis ik allerminst. Okay, het is hier over het algemeen kouder inde winter, maar absoluut veel zonniger. ( En ik zal het niet te hard roepen,maar op het moment dat ik dit schrijf is het hxe9xe9xe9xe9xe9rlijk lenteweer :D )

 
 

 

Op11 maart was het 3 jaar geleden dat we aankwamen in Canada en landed immigrantswerden. Na twee jaar hadden we onze permanent resident visa voor altijdpermanent gemaakt (je moet in de eerste 5 jaar een bepaald aantal dagen inCanada hebben gewoond dat gelijk staat aan twee jaar om het visum permanent temaken) en nu na 3 jaar komen we in aanmerking om Canadian citizens te worden.Echter we hebben besloten dit (nog) niet te doen. Het is een lastige beslissingomdat Nederland weer zo moeilijk moet doen. Van Canada mogen we dualcitizenship hebben, maar niet van Nederland, dus moeten we kiezen. En daar zijnwe nog even niet klaar voor.

Alsje dan ook weer te maken krijgt met wat staaltjes van Canadesebureaucratie….. (okay, ik moet eerlijk zijn, ook Nederlandse bureaucratie) Inmaart overleed de man van een nicht van mijn vader op het vliegveld vanVancouver. De onzekerheid en het gerommel wat betreft het terugkrijgen van zijnlichaam in Nederland, dat was niet leuk. Flink erachter aan zitten was een purenoodzaak. Niet waar je op zit te wachten in zox92n verdrietige situatie.

Maardrie jaar alweer, wat gaat de tijd toch snel. Mooie dingen meegemaakt, raredingen meegemaakt, verdrietige dingen meegemaakt, zeer bijzondere dingenmeegemaakt; het is een interessante reis …. De beslissingen die we nemenleiden ons ergens heen en het blijft bijzonder om te zien hoe dingen zichvervolgens ontwikkelen.

 

Ikga trouwens sinds het begin van dit jaar naar een chiropractor. Had ik nognooit eerder gedaan, maar ik was nu eigenlijk wel eens klaar met die rugpijn,die sinds de zwangerschap weer flink erger was geworden. In combinatie metmassage therapie hebben we dat probleem proberen aan te pakken en ik moetzeggen dat ik nu wel begin te merken dat er iets substantieels gebeurt. Sindskort hoef ik al niet meer twee keer in de week, maar kan het met 1 keer in deweek. Omdat het iets is waar ik zo lang mee rondloop, moet ik het natuurlijktijd geven, maar ik merk al verschil en dat is best fijn.

 

Beginmaart zijn we naar een hockey wedstrijd geweest van Taylor. Hij is eenoud-student van Barry op de University of Calgary en heeft cerebral palsey. Hijheeft weinig tot geen controle over zijn lichaam en kan zeer moeilijk praten,maar een praatjes en humor dat deze jongen heeft! Het was erg leuk om hem en deandere spelers te zien spelen. Kendra vond het ook allemaal zeer interessant,maar toen ze had ontdekt dat er in de hal naast ons badminton werd gespeeld enhet wel erg leuk was om midden op het speelveld te lopen (met een paar keerbijna een shuttle tegen haar hoofd), vond mama het tijd voor een rondje door desporthal (ook niet ideaal met leuke hellingen waar je vanaf kunt rennen :D ).Winkelen met haar is tegenwoordig ook erg x91relaxedx92. In die wagen blijvenzitten, ik dacht het niet! En wat dacht je van klimmen op alles wat je tegenkomt, vervolgens een paar keer goed op je hoofd vallen en mama zo latenschrikken dat ze meteen naar Urgent Care rijdt zodat ik daar vervolgens kanlaten zien dat er echt helemaal niks met mij aan de hand is? Ach, de doktergrapte al, we zien jullie waarschijnlijk nog wel eens vaker langskomen (niet echt de opmerking waar ik op zat te wachten :D ), degrote ontdekkingsfase is begonnen dus bereidt je maar voor. Nou dat doen we dan maar ;D (maar graag zonder dat er ritjes naar de Urgent Care nodig zijn). Ter afsluiting nog een paar fotootjes van onze kleine ‘ontdekkingsreiziger’, zich bemoeiend met de boarding bij de wedstrijd van Taylor en zich gedragend als een dametje op de verjaardag van Anouk. Meer fotootjes zijn weer te vinden in ons foto album……

 

 

5 April 2009
By on 22:43
Inheemse geschiedenis en natuur

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; mso-themecolor:hyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Het is jullie vast al een opgevallen dat er vaak eengrote rots op onze fotox92s staat. Deze rots was in de oude dagen eenontmoetingsplaats en herkenningspunt voor de lokale inheemse bevolking van ditgebied: de Blackfoot Indianen. Big Rock werd in de Blackfoot taal x93okatokx94 genoemd, wat rots betekent, vandaar de naam Okotoks voor onze huidige woonplaats. Erzijn hier en daar nog best sporen te vinden van hun levenswijze in de oudedagen. Afgelopen maand hebben we op een zondagmiddag een loopje gemaakt in HighRiver, bij de Medicine Tree. De Medicine Tree werd door de lokale Blackfootbevolking gezien als xe9xe9n boom, maar het waren eigenlijk twee bomen, die dichtbij elkaar groeiden. Er was een tak die de bomen met elkaar verbond waardoor deillusie werd gewekt dat het xe9xe9n boom was die een H vormde. De twee bomen warensamen vergroeid. De plek rond deze boom werd een plaats waar verschillende stammen van de Blackfoot Indianen samen kwamen, zij geloofden dat de boom genezende krachten bezat. Menlegde vaak geschenken bij de boom neer. De oorspronkelijke boom is helaas in1958 omgevallen, maar men heeft een gegoten afdruk van de boom in het GeorgeLane Park neergezet.

 

 

Het eerste volle weekend van februari hadden we eenweekendje naar Banff gepland; dat was erg geslaagd. De eerste dag zijn we naarLake Louise gegaan, waar we wat gelopen hebben, op het meer en langs het meer.Ons plan om ook naar Lake Agnes te lopen, viel even in het water vanwege hetweer. We vonden het te koud voor Kendra om nog verder te gaan wandelen. De zonwas namelijk helaas verdwenen toen we bij Lake Louise aankwamen en de wind was vrij koud waardoorde temperatuur flink gedaald was. Nu hebben we genoten van de ice sculputersdie er nog stonden van het Ice Magic Festival een paar weken eerder.      

De tweede dag was een prachtige dag. Zonnig en warm. We hebben daarvan genoten bij JohnsonLake waar we overheen zijn gelopen. Kendra in de slee, het uitkraaiend vanplezier. Ze is echt zo dol op die slee en ook vooral het van de heuvel afgaan, het is jammer dat we die lach niet even hier op de weblog kunnen zetten. Ook hebben we langs de Bow River gelopen, waarop naar hartelusgeschaatst werd. Het was heerlijk. Ik vind het altijd zo apart dat eenweekendje weg hier meer voelt als een kleine vakantie dan in Nederland. Ik weetniet precies waarom, misschien omdat ik de bergen toch nog steeds niet voorlief neem?

 
   

 

Barry valt af en toe nog in bij het voetbalteam van zijncollega Jason en in februari zaten ze hem toch een beetje warm te maken om watvaker mee te doen. Hij scoorde namelijk begin van de maand een hat trick (driedoelpunten in xe9xe9n wedstrijd), dus het spreekt als vanzelf dat ze erg blij methem waren (het team scoort verder niet zo heel veel doelpunten, er werd zelfsgegrapt dat hij nu door de hat trick topscoorder was :D ). Het indoor seizoen isnu bijna afgelopen, ze willen Barry wel graag voor het veldvoetbal, echterBarry laat het vooralsnog nog even bij invallen….

Via zijn werk werd de hele afdeling van Barry uitgenodigdom naar een wedstrijd van de Flames te gaan kijken, in de skybox. Nou dat hoefje Barry natuurlijk niet nog een keer te vragen, die was uiteraard van departij. Ze werden heerlijk verwend in de skybox, kregen een bezoekje van Harvey(de mascotte) en de Flames wonnen de wedstrijd, dus beter kon het niet.

   

 

Ik ben in februari begonnen met wat extra freelanceklussen voor lokale bedrijfjes. Voor een bedrijf in Calgary word ik momenteelingewerkt in de boekhouding van het betreffende bedrijf (of eigenlijk twee, maarvan dezelfde eigenaar). Erg leuk, het is een bedrijf in houtbewerking, ze makenecht ontzettend mooie dingen en zijn heel flexibel. Het maakt ze niet uitwanneer ik werk en waar, ik kan ook prima vanuit huis werken, echt heel lekker.Voor een ander bedrijfje ben ik ingeschakeld om wat te helpen met marketingklusjes van de grond krijgen. Ik werk gewoon samen met de eigenaresse en ookhier maak ik mijn eigen uren, op debijeenkomstjes wat toekomstige workshops na werk ik tot nu toe uitsluitend vanuit huis. Ideaal allemaalmet de kleine meid, die al best een grote meid wordt, vinden wij. Het is eenbijdehandje hoor, met een sterk willetje en niet verlegen. Zoals hier is tezien op de verjaardag van Aiden, zij weet wel wat hij moet doen met diekadootjes, joh daar is ze al zo ervaren in ……:D

   

 

Er zijn weer veeeeeel meer fotox92s in het foto album!

5 March 2009
By on 03:46
The foothills blijven nog even wit

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-hansi-font-family:Calibri;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Schreef ik vorige maand dat we klaar waren voor nieuweavonturen in het nieuwe jaar, besloot ik diezelfde avond/nacht dat maar meteeneens om te zetten in daden. Na een gezellig avondje bij Jacky en Richard, reedik bij hun de wijk uit en parkeerde ik de auto maar meteen in de hoge sneeuw inde berm …..! Daar stonden we dan tegen 1 uur x92s nachts. Gelukkig stopten ereigenlijk vrijwel meteen mensen die ons wilden helpen. En gelukkig konden zedat ook wel, want ze hadden zox92n pickup met maatje GROTE banden, echt heavyduty. Ze moesten alleen even kabels halen thuis. Ze bleken dichtbij te wonen,want ze waren vrij snel weer terug. Het ging niet eens makkelijk, blijkbaar isijs op de weg toch ook voor heavy duty banden tricky, maar na wat gemanourvreertrok de goede man ons terug op de weg. Wow, wat was ik blij, want detemperatuur was nou ook niet zodanig dat we erg lang daar wilden blijven staan.Zo kwamen we x96 iets later dan we hadden gehoopt – alledrie weer veilig thuis enkropen lekker onder de wol. Dat avontuur zat er weer op!

 

Jullie snappen natuurlijk dat Barry dit akkefietje nietgeruisloos voorbij liet gaan, de grappen kwamen met enige regelmaat uit de luchtvallen. En dat terwijl hij zelf de maandag erop ook vast kwam te staan in desneeuw. Niet in de berm, dat moet ik er nog wel even bij vertellen. Hij was nogmaar amper op weg naar zijn werk of zat gewoon op de weg hier door de wijk heenin de sneeuw. Geen beweging meer in die auto te krijgen. Hij was niet de eerste(ondanks het zeer vroege tijdstip), en de truck van Big Rock Towing Company(toevallig dezelfde jongen die ooit mijn auto bij Big Rock heeft weggesleept)was al druk bezig anderen uit de sneeuw te trekken. Barry was #4 die hij er dievroege maandagochtend uit trok en hij zal vast niet de laatste zijn geweest…..

 

Het is best een puinhoop geweest met de sneeuw, dat op een gegeven moment meerdere malen smolt en weer opvroor en daardoor zorgde voor nogal rare gevallen in de straten. Het ergste lijkt nu wel voorbij, er is zeker nog sneeuw, maar er is al een tijdje geen verse sneeuw gevallen en met de warmere temperaturen zijn de wegen in ieder geval schoon en goed begaanbaar.

 

Verder geen gekke dingen deze maand, gewoon zx92n gangetje.Barry is een daggie gaan snowboarden met buurman Mark in Sunshine (Banff NP).Ze troffen het, het was een prachtige dag qua weer, wel wat drukker dan Barrytot nu toe gezien had op de piste, maar wel allemaal leuk. Mark en hij haddeneen leuke dag samen.

   

 

Kendra en ik gaan als vervolg op de Rhythm & Rhymesessies, die we volgden in de bieb van september tot half december, nu naarFamily Fun sessies in dezelfde bieb. Behalve zingen en rijmpjes, lezen ze hierook voor. Bij de Rhythm & Rhyme was Kendra een beetje een van de oudsten,nu echter is ze een van de jongsten en ze pikt van alles op. Ze vindt hethartstikke leuk. Ze loopt ook behoorlijk goed en krijgt steeds meer vrijheid(en wij moeten steeds meer oppassen x96 ze is sneller de trap af dan wij soms:D). Af en toe gaat ze met de buurkindjes Sofie en Aiden spelen in Playtopiahier in het dorp. Dat is een vrij nieuw iets in Okotoks, grappig concept. Er iseen speelruimte voor de kinderen en een soort van cafxe9 gedeelte voor de moeders(of vaders natuurlijk). Echter voor nu bleven de moeders een beetje in de buurt vande ballenbak waar de kleine schatjes in zaten te schateren.

Spelen in de sneeuw is ook een grote hit! Van de heuvelaf met de slee (het kan haar niet snel genoeg gaan) of lekker met de handjesdoor die witte substantie gaan, allemaal super interessant!

We zijn haar zonnenbril kwijtgeraakt dus ze moest evendoen met een veel te grote bril van Barry :D totdat we nieuwe brillen voor haarhadden gekocht, ja maar meteen brillen, want blijkbaar raken ze dus wel eenszoek ….

 
 

Voor meer fotootjes is ons foto album uiteraard weer bijgewerkt.


Tja, ik was dus jarig deze maand. Dank iedereen voor defelicitaties via alle bekende kanalen. Ik had veel zin in deze verjaardag, enheb er een lekkere dag/weekend van gemaakt. Op de dag zelf zijn Kendra en ikgaan lunchen met Marsha en Aiden. Was gezellig en Kendra heeft de keukenmeerdere malen gexefnspecteerd dus dat zat wel goed :D Ook een goede manier voormama om te eten en toch ook te bewegen ……. Gelukkig lacht ze er ook altijdbij dus mensen vinden het tot nu toe nog altijd goed, zelfs leuk, als ze overaleven gaat kijken. Het is ook heel wat natuurlijk om plotseling zo een enormevrijheid te krijgen, als je gaat lopen gaat er echt letterlijk een nieuwewereld voor je open.Een dag later hebben we nog wat doorgevierd en zijn we metzx92n 3en gaan eten bij Chilix92s in Calgary, een favoriet tentje van me. Goedeherinneringen. Kendra was nu helemaal voorbeeldig en zat aardig mee te snoepen.

Ik ben natuurlijk altijd aan het begin van het jaarjarig, maar dit jaar leek het allemaal wel echt symbool te staan voor een nieuwjaar, een goed moment om oude zaken te laten rusten en nieuwe dingen op tepakken, hier op dit prachtig stukje aarde.

 

 

Helaas kregen we deze maand wat minder leuk nieuws. Onzelaatste oma die nog in leven was, de oma van Barry, overleed op 21 januari, naeen lange (ruim 4 jaar) en flinke taaie strijd te hebben geleverd. Alhoewel dus nietonverwacht, toch even slikken. Het afscheid destijds toen we naar Albertavertrokken was al emotioneel, met name omdat we inderdaad niet wisten of wehaar nog zouden zien daar we toen al wisten dat ze ziek was. Ze was helemaaltrots op die achterkleindochter in Canada x96 net als op alle andere(achter)kleinkinderen, maar helaas kan ze Kendra niet meer even in het echtzien. Dat vinden we allemaal jammer. We koesteren de fijne herinneringen aanoma. De bezoekjes aan haar in Harderwijk, de bezoekjes van haar aan ons inLelystad, de verwennerij (in de vorm van koekjes voor Manos en in een anderevorm voor ons) na de wandelingen in de bossen rondom Harderwijk, de ritjes doorde Polder vanaf Haarlem als we haar naar huis brachten, de lieve kaartjes diewe hier in Canada met regelmaat uit Harderwijk ontvingen en nog veel meer. Hetis raar om te beseffen van zo ver weg ………

3 February 2009
By on 22:20
Wit, wit, wit

Tot begin december was het vrij mild hier wat betreft het weer, maar toen werd het koud en kwam de sneeuw en kwam de sneeuw en kwam de x85x85. Ja jullie begrijpen het wel. Er viel veel sneeuw. Niet alleen hier in Alberta, maar van oost naar west viel er een witte deken over Canada. In Vancouver hadden ze al in jaren niet zoveel sneeuw gezien en in Ontario hadden ze het zelfs over x93Snowmageddonx94. Aan de oostkust heersten ware sneeuwstormen en gingen allerlei instanties gewoon dicht. Alles lag plat en veel mensen zaten zonder stroom. Dat allemaal niet hier in Alberta. Hier viel alleen sneeuw en hadden we een flinke windchill. Een witte kerst voor heel Canada, dat was volgens zeggen al in geen 40 jaar meer voorgekomen. Met al die sneeuw hebben wij natuurlijk weer eens even onze snowshoes opgesnord en uitgeprobeerd, gewoon hier in de buurt bij Big Rock. Binnenkort hopen we ze weer eens in de bergen te gaan gebruiken. We waren met kerst ook toevallig 12,5 jaar getrouwd, dus we trakteren onszelf naar alle waarschijnlijkheid binnenkort eens op een weekendje om het een beetje te vieren.

 

Iets wat ook nog niet was voorgekomen, sinds we hier wonen dan, is zulke lage benzineprijzen. Op een gegeven moment tankten we voor 67 cent! In september zag ik nog de hoogste prijzen aan de pomp sinds onze aankomst hier: $1,38 en binnen een paar maanden zakte ie naar deze lage prijs. Daar mag ie van mij best blijven hangen, maar ja aan de andere kant is het weer niet zo gunstig voor de economie van Alberta, dus vooruit maar, we zullen het wel zien.

December was een maand van de feestjes. Maar het feestje wat Kendra waarschijnlijk het meest bij zal blijven is de Kids Christmas Party bij Western Financial Group, waar ze dan voor het eerst in haar leven op schoot zat bij Santa Claus:

 

Men was verbaasd dat ze helemaal niet schrok, integendeel zelfs, ze vond de man zeer interessant en bleef maar naar hem lachen. Dat hij ook nog een kadootje gaf, had ze pas later door. En ja hoor, zijn collegax92s wisten Barry ook nog even over te halen om op de foto te gaan met de goede man (zie album). Het was allemaal heel leuk georganiseerd, met allerlei crafts en spelletjes en met z’n allen de kerstboom optuigen, tot zingen aan toe. Heel hard zingen zodat Santa Claus zou komen, dat lukte dus. Kendra vond het allemaal hartstikke leuk en was na afloop zo moe dat we nog maar net in de auto zaten of ze sliep al. Maar het had indruk gemaakt en zij ook, blijkbaar. Ze haalde er zelfs de website van Western Financial Group mee, met deze creatie:

Tenslotte nog even iets anders van deze geek ….. De hele maand november volgde ik een beetje de planeten venus en jupiter die steeds dichter bij elkaar kwamen en goed zichtbaar waren met het blote oog en dan op 1 december stond de maan er ook nog eens super dichtbij ……. en het was helder, dus ja, daar moest ik even een fotootje van maken.

Tja wilde ik toch even delen, I know itx92s geeky. Twee weken daarna was trouwens de grootste en meest felle volle maan van het jaar. Ja serieus, hij scheen toen dichter bij de aarde te staan ofzo. Er was toen al sneeuw gevallen en ik vond het zo prachtig zoals die maan x92s avonds het sneeuwlandschap helemaal oplichtte. Omdat hier natuurlijk niet zoveel licht is van de stad, is dat allemaal zo goed zichtbaar, ik blijf dat bijzonder vinden om naar te kijken.

We wensen iedereen natuurlijk een fantastisch goed en gezond 2009! Hier in Alberta hebben wij 2008 afgesloten en gaan met frisse moed en energie 2009 tegemoet. Kendra vond het zo aan het begin van het jaar tijd om die paar stapjes die geleidelijk steeds meer werden, maar eens om te zetten in echt zelfstandig stappen. Dus ja, wij kunnen ook niet achterblijven he, vooruit met het avontuur! Dat 2009 iedereen maar veel goeds mag brengen!

Voor meer beeldmateriaal zie het foto album.

3 January 2009
By on 23:18
Happy Holidays!

21 December 2008
By on 20:31
Kleine meisjes worden groot

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; mso-themecolor:hyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Deze maand viel de eerste sneeuw van het seizoen ennatuurlijk bracht dat mijn gedachten terug aan de nacht waarin we naar hetziekenhuis reden in High River alwaar ik de volgende dag zou bevallen van hetscheetje dat Kendra heet en nu al weer een jaar oud is. Dit soort mijlpalenlaten je vaak terugblikken op het afgelopen jaar, een apart jaar. Een jaarwaarin we er een gezinslid bijkregen in de vorm van Kendra en haar van eenkleine baby zagen groeien tot een kleine peuter. Wat gaat dat snel. Maar ookeen jaar waarin we een gezinslid verloren. Ik kijk naar het geboortekaartje vanKendra en zie daar ook trots de tekening van Manos en ik denk aan hoe snel hijhet nieuwe gezinslid, dat mee naar huis kwam uit het ziekenhuis, accepteerde enin zijn hart sloot. Daar deed Manos overigens nooit moelijk over, alles eniedereen was zijn vriend(in). Ja, we missen hem.

Uiteraard was het niet de eerste keer dat Kendra sneeuwzag, maar waarschijnlijk wel de eerste keer dat het enigszins bewust was. Wenamen haar deze keer mee op de slee en gingen van een heuvel hier vlakbij opeen speelplaats waar het al een drukke bedoening was met andere kinderen. Zevond het fantastisch en allemaal zeer interessant! Wat een raar spul zeg,sneeuw….

 

 

Ja, een jaar geleden alweer dat Kendra werd geboren, duswas het tijd voor feest!!!! Vanaf woensdag de 26e hingen erslingers, werden er kadootjes uitgepakt, werd er gebeld, of post (digitaal envia de postbus) ontvangen met felicitaties. Allemaal heel erg bedankt! Het isnatuurlijk heel speciaal zox92n eerste verjaardag. Ze is geen baby meer en is alzox92n grote meid.

Op zondag de 30e hadden we een feestje bij onsthuis om het natuurlijk allemaal goed te vieren. Het was hartstikke gezellig.Iedereen die ons heeft geholpen om deze eerste verjaardag zo speciaal te maken:heel erg bedankt namens onsallemaal!


 
 

 

Degenen die mij kennen, weten dat ik er wel van houd omkiekjes te schieten … :D

En dat ik veel lol haal uit het fotograferen van dezemooie omgeving en de dieren in het wild die we wel eens tegen komen. En dat hetmij soms kan frustreren dat ik de beesten die we eigenlijk het meeste zien maarniet kan vastleggen op de gevoelige plaat. Zoals de roofvogels die op een paalnaast de weg zitten en waar je al voorbij bent geraasd voordat je het goed enwel doorhebt of de coyotes die plotseling voor je neus staan en ook net zo snelweer weg zijn.

Meestal ga ik dus niet de deur uit zonder mijnfototoestel, maar soms dus wel. Zoals op een ochtend als ik met Kendra in dewandelwagen een loopje maak naar de Sobeys en dan inene oog in oog sta met eencoyote, die niet wegrent, maar op zijn dooie gemak blijft staan en lekker rondblijft snuffelen en een nabije hond in een tuin goed in de gaten houdt. WOW. Ikheb staan genieten, maar dus ook staan balen …… want dat waren prachtigefotox92s geweest. Nou ja, ik heb er maar mentale plaatjes van gemaakt deze keeren ga dus voortaan weer niet de deur uit zonder dat ding!

Gelukkig kon ik me nog wel goed uitleven met de cameratijdens een hike die we laatst deden in Kananaskis. We deden de Foran Gradetrail, die hele leuke plaatjes oplevert als je een beetje omhoog bent geklommenen op een richel loopt. Echt prachtig. Het was ook een mooie heldere dag, duskonden we goed genieten van de Rockies.

 

 

Meer fotox92s van het feestje voor Kendra en van de maandnovember zijn natuurlijk weer te vinden in ons album.

3 December 2008
By on 04:12
En dan is het herfst …….

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Ook dit jaar mogen we weer genieten van een prachtigeIndian Summer. Soms kan ik er maar nog niet over uit dat de zon hier zo lekkerveel schijnt in vergelijking tot de grijze luchten die ik gewend ben, vooral inde herfst. Natuurlijk zit er hier ook wel eens een minder dagje tussen en af entoe denk ik de sneeuw in de lucht al te ruiken, maar over het algemeen is hetheerlijk weer. Dus wij zijn nog wel eens buiten te vinden, aan de wandel in debuurt of in de bossen.

 

Barry was in oktober weer aan het ballen, met de voetwelteverstaan. Ja het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan. Via een collega(van Nederlandse afkomst, maar al tweede generatie) bij Western Financial Groupwerd hij gevraagd voor een zaalvoetbalteam en eigenlijk had hij er wel weeroren naar. Dus ging hij meespelen in een soort pre-season tournooi van eenzaalvoetbalcompetitie in Calgary. Het gaat er hier wel ietsje anders aan toe.Ze spelen hier bijvoorbeeld met boarding, dus in principe gaat de bal niet uit,tenzij de bal over de boarding gaat. Maar vanwege dit feit wordt er veel vakergewisseld, meer vergelijkbaar met hoe ze hier hockey (op het ijs) spelen, om deminuut komt er een nieuwe x91ploegx92 in. Het spel is dus wel sneller.

Voordat Barry uberhaupt mee mocht spelen, moest hij zicheerst registreren bij de Calgary United Soccer Association. Daar werd ie zegmaar nagetrokken en dan krijg je een officixeble spelerskaart voor het team waarje je voor aanmeldt en dan kun je mee ballen. Echter na het tournooi had Barrydoor dat het team niet helemaal was wat hij zocht. Ze spelen met een taktiekdie Barry niet helemaal kon bekoren, dus het bleef bij het tournooi (voorlopig).

 

In het lange Thanksgiving weekend kregen we 4 dagen eenlogeetje in de vorm van Sammy. Het was even wennen voor iedereen, voor hemomdat het de eerste keer was dat hij hier logeerde zonder dat zijn vriend Manoser was en voor Kendra, want dit was wel een erg grote x93poesx94. Ja ze isondertussen natuurlijk gewend geraakt aan maatje poes en dan komt er weer zox92ngrote loebas in huis. Maar dat wennen was snel gedaan hoor en al snel was Sammyook een leuk object om te aaien. Kendra aait tegenwoordig letterlijk alles,vaak is dat ook haar eerste begroeting aan ons in de ochtend, een aai over onsgezicht, met een lieve beschrijving erbij van haar …..x94aaix94. Andere kindjeskrijgen vaak eerst een kopje en dan een aai, iets wat ze zonder aarzelen gewoonterugdoen. Heerlijk, kind zijn. Ze probeert nog meer woordjes te zeggen en doetvan alles na. Het lopen langs meubels biedt naast het kruipen natuurlijk weernieuwe perspectieven en onze reflexen worden steeds scherper :D

   

Op Thanksgiving zelf waren we uitgenodigd bij onze buren,Mark en Sunny en hun twee dochters, samen met nog meer familie. We kregen eenkalkoen die werd gefrituurd, iets waar ik me even van tevoren niet zoveel bijvoor kon stellen. Er schijnen van die speciale Turkey deepfryers te zijn endaar hadden de buren er een van aangeschaft. Echter onze buurman heeft nogaleen reputatie waar het vuur betreft. Op de eerste dag dat ze hier in de straatkwamen wonen, had hij een akkefietje met zijn BBQ en stonden niet veel laterallemaal brandweer-, politie- en ambulance wagens in de straat. Dus Mark wachttetot zijn zwager met Turkey-deepfryer-ervaring er was voordat het feest konbeginnen. De kalkoen smaakte heerlijk, eigenlijk net als een kalkoen die in deoven is gaar gebakken, echter een kalkoen frituren duurt maar een half uurtje.En de rest van het eten was ook allemaal heerlijk. Ja het was weer een waar(vr)eetfestijn.  Kendra had vervolgens later die week een verjaardagsfeestje vanhaar vriendinnetje Elly (en mama dus ook, die ging daarna maar eens op rantsoen….) Deburen zijn ons sowieso goed aan het ‘inburgeren’, ik heb in een paarweken tijd nog nooit zoveel pumpkin pie gegeten als de afgelopen maand. We werden er meerdere malen mee verrast.

Positief nieuws deze maand: we hebben er weer een nichtjebij. Op 10 oktober werd Lea geboren in Venlo, dochter van Stella (mijn nichtdie het geboortekaartje van Kendra heeft ontworpen) en Carlos en zusje vanOlivia. Welkom Lea! Nog een stoere, lieve meid erbij in de familie.

Voor meer foto’s zie ons album!

 

1 November 2008
By on 22:39
De maand van de grootouders

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:1; mso-generic-font-family:roman; mso-font-format:other; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}a:link, span.MsoHyperlink {mso-style-priority:99; color:blue; mso-themecolor:hyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; color:purple; mso-themecolor:followedhyperlink; text-decoration:underline; text-underline:single;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

In de maand septemberviel Grandparentx92s day en voor Kendra kreeg dat wel echt een invulling, maardan gedurende de maand. Eerst kwamen Opa Piet en Oma Bets langs in Okotoksvoor wat knuffeltijd met Kendra. Deze kleine meid zelf moest in eerste instantieeven inschatten wat de bedoeling was en keek vanuit een veilige positie naardie opa en oma uit Nederland. Maar na een tijdje was het snel bekeken hoor, aldie aandacht is natuurlijk ook wel erg leuk! We hebben samen wat uitstapjesgemaakt, o.a. naar The Calgary Zoo voor een dagje diertjes kijken, Sheep River Falls in Kananaskis voor een lekkere picknick en genieten van de omgeving en BanffNP voor een heerlijk weekend, met zulk prachtig weer dat we vanaf de top van Sulphur Mountain werkelijk fantastische vergezichten hadden. Verder hebben opa en oma wat geholpen met klusjes in en om het huis en zijnze een paar keer naar Calgary gegaan e.d.

 
 

Toen Opa Piet enOma Bets weer vertrokken, kwam Kendra een paar daagjes even bij van alleindrukken die ze had opgedaan en toen stonden Oma Moos en Opa Henk alweer op destoep. Ook hier weer moest Kendra eerst weer even de situatie inschatten, maardaarna was het wederom snel bekeken en genoot ze weer zichtbaar van alle aandachten gekdoenerij. Met Oma Moos en Opa Henk hebben we natuurlijk ook weer watuitstapjes gemaakt, o.a. naar Sandy McNabb in Kananaskis voor een lekkere picknick en wat wandelen in de omgeving en Blackfoot CrossingHistorical Park op het Siksika reservaat voor een dagje leren over de inheemse bevolking en kijken naar dansdemonstraties. Opa en oma zijn zelf ook nog wat rondgaan kijken vanuit Okotoks, zoals Calgary en Drumheller en omgeving.

 
 

Het was uiteraardallemaal heel gezellig en ook enerverend. Met alle uitstapjes vloog de maand ook echt letterlijk voorbij. Best gek om de opax92s en omax92s zo kort opelkaar te zien en dan is het vervolgens weer stil in huis. Nou ja, stil ……. Kendra babbelt er flink op los, dus stil is niet het goede woord :P Echter de bezoeken van de opa’s en oma’s zijn weer voorbij …… Maar iedereen heeft genoten heeft van het mooie weer dat ze allemaalhebben getroffen en van de kleine Canadese kleindochter! Dus wat wil je nog meer?

In het foto album staan de fotox92s van deafgelopen maand. Met een kleine waarschuwing: het zijn er VEEL!

Tot slot even watanders. Voor de mensen die zich afvragen of de moeder des huizes nog andereactiviteiten ondergaat naast het moederen en huishoudelijke klusjesx85x85janatuurlijk! Naast het uitgeven van ons boekje eerder dit jaar, is er nog meeruit mijn pen gevloeid de afgelopen tijd. Ik heb veel geschreven voor Red Thunderbird Agency, met name voor het online magazine. Als je nieuwsgierig bent, kijk maareens, het is sowieso een interessante site om eens te bekijken. Een anderewebsite waar ik wel eens wat voor heb geschreven en misschien voor sommigen vanjullie ook interessant is om eens te bekijken is emigratieverhaal.nl.

30 September 2008
By on 15:08
Miss you

Don’t cry because it’s over. Smile because it happened.
- Dr. Seuss

8 September 2008
By on 15:46
Stoere meid!

<!– /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}@font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}@font-face {font-family:"Arial Narrow"; panose-1:2 11 6 6 2 2 2 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 2048 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}.MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;}@page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Okay, ik bennatuurlijk een zeer objectieve moeder x85x85..uhuh, maar Kendra is gewoon eenstoere meid. Ik bedoel dat tandjes krijgen is geen leuke bezigheid hoor. Velenvan ons kunnen het ons niet meer herinneren, maar daar ben je toch maar evenflink naar van af en toe. En als je dan klaar bent, moet je het een aantal jaarlater weer allemaal over doen (maar gelukkig weet ze dat nog niet …).

Dat maaktallemaal niks uit voor Kendra, die gaat elke nieuwe situatie met veelnieuwsgierigheid tegemoet. Zo was ze deze maand (augustus) voor het eerst op het strand. Natuurlijk was dat zand even wennen, maar al snel zat zeer lekker met handen en voeten in te vroeten. Toen ze dan een paar weken laterging picknicken aan de Sheep River, was het daar binnen een mum van tijd bekekenen zat ze al snel te graven en steentjes te verzamelen dat het een lieve lustwas ….. Wij herkenden haar bijna niet meer, zo zat ze onder het zand. Dusmaar even afspoelen in de rivier. Ook heel leuk! Water is sowieso erg leuk ophet moment. In bad gaan of in het badje op het deck is wel een klein feestje.Als je hard genoeg trappelt met je beentjes kun je jezelf en papa en mama natmaken, wisten jullie dat?

 

Ook ging Kendradeze maand voor het eerst kamperen, in de bergen. Het was die dagen erg warm enwij keken wel uit naar een beetje koelere nachten in de tent, maar de nachtenwaren net dat weekend toch ietsje kouder dan we hadden gedacht. Maakte madamniks uit, die sliep gewoon lekker door. We waren gaan kamperen in Banff NP enhadden zon en regen. De regen kwam in de vorm van buitjes, dus geen ramp. Het leek wel spitsuur wat Rocky Mountain Sheep betreft, we kwamen ze overal tegen. Op de camping liep een grizzly rond volgens de Park Service, maar die zijn we niet tegengekomen (gelukkig), wel moose, coyotes, caribou en meer van dat soort beesten. Hetwas een lekker weekend, even eruit en we weten ook dat kamperen met Kendra geenprobleem is.

 
 

Nou, in het kadervan voor het eerst ….. Barry heeft ook een nieuw speeltje. Nu met het nieuwedeck werd het dan toch eindelijk na een paar jaar wel eens tijd voor een anderstukje van het integratieproces: de BBQ. Ja, daar is die dan, het deck is nogniet helemaal af, maar de BBQ staat er al op, zo kunnen ze ons van buitenafniet meer snel onderscheiden als Europeanen :P Nee, zonder dollen, lekker zeg!We hebben er al flink van gesmuld, zelfs ook weer heel lekker ouderwets satxe9gemaakt, niet verkeerd.

Dit weekendkwamen een collega en roommate van Barry bij Campers Village even testen of wewel goed BBQ-en (goedgekeurd) en zijn ze daarna met z’n 3en naar de Okotoks Rodeogegaan. Mike en Greg komen allebei uit Nova Scotia en hadden nog nooit live eenrodeo meegemaakt. Barry en ik zijn natuurlijk vorig jaar voor het eerst geweestin Montana op het Rocky Boy reservaat. Alhoewel ik echt vooraf absoluut tegenwas, heb ik mijn mening herzien sinds vorig jaar zomer. Ik kan het niet goeduitleggen maar het is anders dan wij Europeanen vaak denken en die beestenworden absoluut goed verzorgd door die cowboys en cowgirls.

Er staan nog veel meer foto’s in het album.

1 September 2008
By on 21:08